2004
Carmen!!! De zo geliefde opera van Georges Bizet stond op het programma voor dit concert. Voor deze ultieme gelegenheid kroop de Limburgse mezzo-sopraan Ingeborg Steynen vol overgave in de rol van de verleidelijke Carmen. De uitgebreide selectie uit de opera omvatte louter overbekende fragmenten: de Prelude, de Habanera, de diverse Entr'actes en natuurlijk de opzwepende zigeunerdans. Na deze gloedvolle (Frans-)Spaanse klanken toonde het orkest zijn veelzijdigheid. Een volledig Amerikaans programma na de pauze. Het contrast had welhaast niet groter kunnen zijn. Van de imposante compositie Niagara Falls van Michael Daugherty tot "It aint necessarily so" uit Porgy and Bess van George Gershwin; het dankbare publiek beloonde dit wervelende programma met een staande ovatie.

2003
Harry Vorselen, de nieuwe chef-dirigent, kreeg tijdens dit concert de gelegenheid om zijn veelzijdig talent te etaleren. Twee Caecilianen flankeerden hem als solisten. Voor de pauze een magistraal programma, met Crown Imperial (William Walton), het saxofoonconcert van Ronald Binge (met Rob Rouhl, altsaxofoon) en de integrale derde symfonie van de Amerikaanse componist Alfred Reed. Na de pauze werd het publiek getrakteerd op een tuttifrutti aan lichte muziek, waaronder Slava! (Leonard Bernstein), het klarinetconcert van Artie Shaw (solist Roger Niese, klarinet) en de Symphonic Marches van John Williams.

2002
Hubert Claessens was de ster van dit concert. De Limburgse bas-bariton betoverde menig toeschouwer met zijn warme stemgeluid en charisma. De muziek die hij zong maakte hij met zijn inleidingen toegankelijk voor het publiek. Jos van de Braak had gezorgd voor een hoogstaand programma van laat-Romantische muziek. Geopend werd met de Rhapsodische Ouverture van de Deen Carl Nielsen. Vervolgens soleerde Hub Claessens als veroveraar in El Conquistador van oud-Caecilia-dirigent Maurice Hamers. Het programma voor de pauze werd afgesloten met Nacht op de kale berg van Modest Mussorgski. Na de pauze werden samen met Hub Claessens twee monologen uit die Meistersinger von Nürenberg van Richard Wagner uitgevoerd en het programma werd afgesloten met het zesde deel uit de derde symfonie van Gustav Mahler.

2001
Dit concert stond geheel in het teken van Russische muziek. De muziek was overigens het enige niet-Limburgse element in dit concert. Het harmonie-orkest onder leiding van Jos van de Braak, de solisten Jean-Pierre Cnoops (altsaxofoon) en Roger Niese (klarinet) en Cantus ex Corde brachten het publiek in vervoering met virtuoze, etherische, heftige en melodieuze muziek met een onmiskenbare Russische ziel. Het harmonie-orkest opende met de Ouverture "Prins Igor" van Alexandr Borodin. Jean-Pierre Cnoops schitterde in het Concert Cappriccio van Grigorij Markovich-Kalinkovich en Roger Niese bracht het publiek naar andere sferen in de Vocalise van Sergej Rachmaninoff. De rest van het programma van voor de pauze werd verzorgd door Slavisch-Byzantijns Mannenkoor Cantus ex Corde onder leiding van T. Thissen. Na de pauze dreven en schetterden de emotionele en indringende klanken van deel 3 (Memoria eterna) en deel 4 (The Tocsin) van de 11e Symfonie van Dmitri Shostakovich door de zaal. Het programma werd besloten met de bij velen geliefde Polowetzer Dansen, uit de opera "Prins Igor" van Alexandr Borodin.

2000
Bij het openingsconcert van de serie "Waar Limburg trots op is" werd direct de toon gezet voor alle volgende concerten in deze cyclus. Voor de pauze schitterde het harmonie-orkest met een integrale uitvoering van Symfonie Nr. 9 (Uit de nieuwe wereld) van Antonin Dvorak en na de pauze soleerden drie Limburgse topsolisten. Begeleid door het harmonie-orkest speelde Rik Knarren (trompet) het virtuoze Trompetconcert van Arutunian, Harry Vorselen (hoorn) het nostalgische Hoornconcert Nr. 1 in Es-groot van Richard Strauß en Renato Meli (euphonium) de hels moeilijke Symphonic Variants for Euphonium and Band van James Curnow.